تابستانه شب من
همه شب از سر تسلیم و نیاز نهم بر بالش وهمت سر به ناز
گر اختیار بود نیم خواب چه کنم وعده ی وصل به خوابم دهی تو باز
سیه پهنه آسمان گیسویت را مشتری همی منم تن غماز
بر شکر لب ,لعل فروشت هر شب عجب مشتری انجمنن تن ناز
مایی که جوانیم و زیبا پرست محتاجیم به بوسه ای کام دل ساز
سیه خال و سیه گیسو,تن گل بو پروانه و سار قصدت کنند پرواز
اله ها ما بر جاییم به عهد خویش پاسش بر آسمان عشق ,کنم شهباز
جان شیرین قسم ,بی خوابم حالی امشبم تا صبح را طرحی نو انداز
(ع.الف.عاشق)
ناوک چشمت یار
بزدی ناوک چشم بر دل من ویران به ناوکت قسم منزل من
شیفته کند لب و چشم یار عاشق را همه چشم و کوچک لبست سنبل من
قصه ز پری گون تن و چین زلف و عطر گیسوش , خوشبو کند محفل من
محکم قفسی ست ز فراقش تن دل باز آی به مسکن,گشت ویران بلبل من
هر دم به دیده یا کلک کنم دیدارت پر ز نشاتم کنی ای شنگل من
دی مشتری بدیده دیدم بر زلفت افتاد ز دستم دامن پر گل من
هر که رنگ زد نازک بوم صورتت را اوست به حق تنها معبود نرم دل من
شاعر شیرین سخن عهد فراق غم مخور باز آید بناز نو گل من
(ع.الف.عاشق)
به کناری ایساده
, همچون همیشه... با چشمانی نگران همه دنیا... به ناگاه ز عالمی والا... در روی خود می بینم آن غول چراغ جادو ...با گفتمانی عامیانه
:سلام... زود باش سه تا آرزوت رو بکن می خوام برم!با کمال تعجب
, جوابش را باز می دهم شادمانه:سلام... اما هنوز باور ندارم!روبه روم رو نگاه می کنم و تو شیشه ی لیموزین یه بچه پول دار از عکس خودم می پرسم؟ نکنه خواب می بینی؟
دورو برم رو نگاه می کنم که فریاد بزنم
, ای مردم بیایید ببینید من دارم به آرزوم می رسم!؟ اما فقط یک سری آدمها که افتادن دنبال یک گروه دیگر از آدمها رو می بینم...!!!!!بالا رو نگاه می کنم تا از خدا بپرسم
, ناگهان یک جت جنگی ابرهایی سیاه .. سیاه.. از دود رو پاره می کنه!غول چراغ دوباره حرفش رو تکرار می کنه
من می گم
, اولیش اینکه چشمام رو از هر چی بدی ببندیدوم اینکه صدام به همه عالم برسه و این جمله رو سیاه
, سفید , مسلمان, یهودی, غربی, شرقی...همه و همه بشنون
: (اه ها ها ها ها ی ... مردم... بیاید همدیگر رو دوست داشته باشیم)و سوم
, با دستهای لطیف خدا چشمام رو باز کنی .روبه روم رو نگاه می کنم و تو نهری از آب
, پر ز ماهی قرمز از عکس خودم می پرسم : نکنه خواب می بینی؟دور و برم رو نگاه می کنم
, پیر و جوان همه رو خندان می بینمبالا رونگاه می کنم تا از خداوند تشکر کنم
, طاق نسرتی می بینم پر از عطر اون گلی که تو دوست داری با یه جفت قناری که دارن واسه هم آواز می خونن.مهربانند
... مهربانند... و آن مردمان جاودانه اند<< امروز روز پروفسور حسابیه رحمت خداوند بر ایشان و مردان بزرگی همچون او >>
(ع الف عاشق)
اگه همه خوب دقت کنیم می بینیم پیچکی که تو باغچه در می یاد رو همه می کنن و دور می ریزن
!اما همون رو ما تو خانه هامون تو گلدونا می گذاریم و از دیدنش لذت می بریم تا جایی که همه ی خونمون رو می گیره
!!دلیل اینهمه تفاوت چی می تونه باشه در حالی که هر دو پیچک هستند؟؟؟
دوتاشون یکین اما دیدگاه ما نسبت به اونا فرق می کنه
. چرا همیشه ما هم, تو خونه ی دل افراد جا نگیریم تا جایی که همه ی اون رو صاحب بشیم؟چرا باید همیشه تو باغچه ی حیاط دلها ریشه زد؟ چرا؟
تو بیا پیچک باش
وبا دیدگاهی دیگر بنگر آنگاه خواهی دید در گلدان دلم جا خواهی گرفت, دل همه ی ما نیازمند گلی استتنها آفت پیچک دلها دیدگاه خود ما انسانها است
!پس برای یکبار هم شده پیچکها راحتی از باغچه هم نکنیم
...(ع الف عاشق)
سعی می کنم خودم باشم
...یک صبح که از خواب پا می شم
دست و صورت رو می شورم
, پاک می کنمنقابمو رها کنم
از خونه می زنم بیرون
توی کوچه
, محلمونباید بری سر گذر
سوار می شم
, راهی می شم"
سعی می کنم خودم باشم"تکیه داده به پنجره
, نگاهم هی خیره می شهبه خیابون به گذر اون همه افکار دو پا
, راهی شدههر کس تو نظرش راهی داره
تو اولین چار راهمون
ثانیه ها کم می شن
افکار من هی پر می شه
, لحظه به لحظه پر ترماشینا راه افتادن
تو سکوت ژرفی
پنبه می شه رشته هام با بوقای اون آقاهه
بوق می زنه
, مدام, مدامپر ز غمم
"
سعی می کنم خودم باشم"ما هم راه افتادیم
, راهی شدیمهمراه افکارم
از سر اون گذره تا میدون و خیابونی دیگه میرم
سمت راست اون خیابون
, پیاده می شم, مرسی آقا... قربونتون"
با تمام قدرت, سعی می کنم خودم باشم"راهی می شم
, از سر کوچه تا تح اونبپیچ به چپ
تو خم افکارم
, راه می رم تا برسم...اولین در رو که باز می کنی
, پله ای بالا می ریهمه جمعا
"
من باز سعی می کنم خودم باشم"با نگاهها و افکار گوناگون
...اون ساختمون پر شده از همکلاسی
, هم درسامونسر جنگم
, با این همه فکر, این همه تصویر تو جامعه مونمی گذرم
...راهی می شم تا کلاس
سلام
... صبح همه بخیر... جای من کجاس؟کتابمو جا می زارم
راهی می شم تو گذرا
تو اون محیط با بچه ها
اون همه آدم اونجا
با نقابها
, با نگاههای ساختگیدیگه اینبار افکارم پر شده
خسته شده
از اینهمه ریا
زودی در کیفمو باز می کنم
نقابمو در می یا رم
, کیفمو پرت می کنم!دیگه لازمش ندارم
تمام افکارمو
, دیده هام رورو صورت می زارم
...
(
ع الف عاشق)امروز فهمیدم که
تمام زندگیم به دیدگاهم بستگی داره و این مطلب را از یک فرد مهمی در جایی خواندم و وقتی دقیق شدم و نتایج تحقیقات اون رو خواندم با خود به فکر فرو رفتم و دیدم آن تحقیق در مورد من هم صدق می کنه.من عقیده دارم هر آنچه در زندگی برایم پیش می آید جهت و سوی دیدگاه من نسبت به آن مسئله است و اگه با دید مثبت به حتی تلخترین
(درست است خیلی سخته) مسائل بنگری خیلی موفقتر از پس آن بر می آیی و آن را با موفقیت بیشتر پشت سر خواهی گذاشت.سعی می کنم از این به بعد در تمام مسائل مثبت اندیش و مثبت بین باشم و همیشه در خستگی ها هم لبخند
(حتی شده لبخند ساختگی و زوری) بر لب داشته باشم. مطمئن هستم اینطوری خیلی موفق ترم.نتیجه تحقیق چنین بود
:آن فرد از تعدادی خواسته بود که نظرات خود را در مورد اتفاق هایی که ممکنه برایشان در چند روز آینده پیش بیاید و پیامد های آن اتفاقات را برای خود بنویسند.چند روز بعد او دوباره در مورد اتفاقاتی که در طی چند روز گذشته برایشان رخ داده بود پرسید جالب بود هیچکدام از آن اتفاقات رخ نداده بودند و اگر رخ داده بودند به آن شدتی که
(به دلیل منفی بافی) آن افرادپیش بینی کرده بودند نبوده است بلکه هر اتفاقی در حد طبیعی خودش بوده است.(ع الف عاشق)
